maandag 5 november 2012

Eekhoorns spotten

E. is dol op eekhoorns. De reden is een mysterie (we zien ze hier niet vaak, in het centrum van de stad op 23 hoog) en waarom ze die beesten "eekhoorn" noemt en niet "squirrel" (zelfs bij het meezingen met haar favo Engelse tekenfilmpje) is al helemaal duister.

De tuin van mijn ouders is vergeven van de eekhoorns. Zeker in de herfst springen ze arbeidslustig van boom tot boom om eikels en kastanjes te verzamelen. Zowel grootmoeder Tamtam als ik verheugden ons dus ook enorm op het gezicht van E. als ze tijdens ons oktoberbezoek de kleine rode springveertjes eindelijk in het echt voorbij zou zien vliegen.

Elke ochtend voor het ontbijt stalden we een feestmaal aan overgebleven broodresten uit voor het keukenraam (mijn hele jeugd lang de beste eekhoorn observatiepost van Nederland) en gingen verwachtingsvol ontbijten. "Let op", waarschuwden we E. "Straks komen de eekhoorns." E. lette gespannen op.

Maar eekhoorns: ho maar. Ja, als we niet keken, roofden die grappenmakers de hele broodtafel leeg (nou ja - op het Friese roggebrood na dan). Een week hebben we daar gezeten en de wacht gehouden, maar tevergeefs. E. gaf het als eerste op en verplaatste haar liefde naar de vissen in de vijver - ook onzichtbaar, maar in ieder geval kreeg ze daar dan nog een netje om mee in de prut te roeren.

Eenmaal thuis nam ik E. mee naar de Botanic Gardens om onze jet lag te bestrijden met tonnen aan lux. Daar is niet alleen veel licht, veel natuur, maar ook een speeltuin in een verzonken hoek met tafels en een eetgelegenheid vanuit waar ik E. al zittend kan observeren en aanmoedigen onder het genot van thee en vers geperste sinaasappelsap.

En eenmaal neergestreken, wat zagen we daar voor onze neus uitgebreid koketterend in een boom vol roze bloesem rondspringen?

Juist ja. Een eekhoorn.

NaBloPoMo November 2012

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen