vrijdag 17 augustus 2012

Drop en kaas en kwarktaart

De rust is weergekeerd in huize Tamtam - alle visite naar huis en de vakantie is voorbij. Kleine E. kan weer alleen in haar eigen bed in slaap vallen en is groot fan van Jip (ze doet niet aan drie lettergrepige woorden en refereert aan haarzelf als "baby").

Grote S. heeft zich weer in zijn werk gestort en is al de hele week laat thuis - al ligt dat ook aan zaken als ijsjes gaan eten met collega's om de late uren te verzachten en het sponsoren van roze cupcake evenementen van andere collega's.

Vrouw Tamtam heeft zich, onder bezielende leiding van haar zuster F., een weg door de Singaporese zwangerschapskledingwinkels gekocht en ziet er zowaar weer toonbaar uit - niet in het minst vanwege een bijpassende kapbeurt en pedicure (de nieuwe schoenen zijn hier te bewonderen).

Wij hebben de Olympische Spelen vrijwel geheel gemist, er is hier in huis nog geen woord gewijd aan de komende verkiezingen en de zon maakt braaf haar twaalf-urige tropische werkdagen vol. Kortom, wij zijn het contact met het Nederlandsche een beetje kwijt, vrees ik.

En dus poogde ik daar, geinspireerd door broeder P. en zijn vriendin IJ., recent iets aan te doen. Er is hier namelijk een winkel die catert voor Hollandsche expats - de German Market Place (de winkel catert hoofdzakelijk voor Duitse expats, maar heeft ook enkele schappen voor het kleine buurland gereserveerd). Niet alleen zijn hier beschuiten, pannenkoekenbeslag, stroop, appeltaartmix en muisjes te krijgen (zowel in roze als blauw, handig voor januari) maar er is ook een rek met diverse dropsoorten.

Een heel rek. Met apekoppen, salmiakritsen, heksehyl, schoolkrijtjes, muntdrop, katjes, dropveters, zachte zoete drop, harde zoute drop, oud-hollandse drop, nieuw-hollandse drop en vooral geen door buitenlanders geherinterpreteerde 'liquorice' of 'lakritz'.

Dus daar heb ik enkele kilo's van ingeslagen. (En een doos bastognekoeken en bokkepootjes voor Man Tamtam, zodat hij van mijn drop af zou blijven.) En die zijn inmiddels op. (Het is twee weken later.) Ach, wat was dat fijn, die drop. Haast net zo fijn als die koelkast vol kaas die achter mij staat te brommen. We rantsoeneren onszelf (of: ik rantsoeneer mij, want Man Tamtam eet niet zo heel vaak thuis en mag dan bovendien graag sushi halen bij de Japanse supermarkt in de kelder). En ik rantsoeneer E., want die weet feilloos alle kaas in huis op te speuren en ziet niet in waarom je dat heerlijke goedje zou verpesten door er een kleffe boterham met - gruwel - korst aan toe te voegen.

De bastognekoeken daarentegen keken ons dag na dag verwijtender aan vanuit hun onaangebroken verpakking, totdat ik me zo schuldig voelde dat ik er maar een kwarktaart van heb gebakken. Zonder kwark, want die kon ik in onze lokale supermarkt niet vinden (Japanners en zuivel - nee). Maar Griekse yoghurt blijkt ook prima te kunnen.

Gouden tip: niet alleen boter en gemalen bastognekoeken gebruiken voor de bodem, maar ook een paar eetlepels jam van de vrucht die de taart haar smaak geeft.

Ja hoor, we overleven het wel tot we weer in Nederland zijn.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen