vrijdag 24 februari 2012

Territoriumdrift in huize Tamtam

S. moest zijn man cave opgeven toen E. werd geboren. Hij had zijn territorium in ons oranje-paars-met-rood-geaccentueerd huis duidelijk gemarkeerd: witte muren, beige tapijt, aftands rolgordijn, een enorm bureau met een eveneens enorm flatscreen en twee witte Billy-boekenkasten vol snoeren, wielen, pokerchips, een mini-versie van een Porsche en andere naar testosteron geurende parafernalia. 

Dat hielp allemaal niks: er kwam blauw tapijt, een blauwe muur, blauw-groen gestreepte gordijnen en zelfs de plinten werden geschuurd en geverfd (overigens de duurste uitgaaf van de hele baby-uitzet, want gezien de ouderdom van het huis en de vele huurders voor ons moest dat uiteindelijk door een profi Poolse schilder worden gedaan). We zetten er de antieke babywieg in, de witte Ikea-Hemnes en hingen, per ongeluk, een Lack-boekenplank op originele wijze op ("Zo goed bedacht!" zei het bezoek). De voormalige man cave transformeerde tot mooiste kamer van het huis.

Nu wonen we in een appartement met twee slaapkamers, eentje voor ons, en eentje voor E, en een woonkamer voor ons allemaal. Maar na vier maanden blijkt iedereen toch stiekem piketpaaltjes te hebben geslagen om eigen terrein te veroveren. 

Zo mocht S. ter linkerzijde van ons bed een eigen man cave inrichten met fiets en pomp en wat al niet verder nodig is om zijn wielerhart sneller te doen kloppen. Zijn fiets staat daar, maar de was ook, en er is geen bureau voor zijn computer, dus heeft S. zijn speurend oog op de bank in de woonkamer laten vallen inclusief - natuurlijk - alle vier de afstandsbedieningen en padjes van de twee X-boxen. E. demonstreert:

Man cave

E. zelf ondertussen lijkt haar net wijd te hebben geworpen met een spoor van spul dat zij achter zich trekt: 


Ook haar eigen slaapkamer ziet er zo uit, met knuffels en doeken en kleding verspreid door de kamer, terwijl zijzelf daar tevreden op haar tandenborstel kauwend tussen zit. (Als dat klinkt alsof het makkelijk is om haar tanden te poetsen, dan is het goed om hier het verschil te visualiseren tussen "een bever die op een boomstam knaagt" en "alle tandjes egaal met tandenpasta bestrijken".) 

Toch is dat niet het territorium dat E. voor zichzelf heeft uitgezocht. Nee. Haar favoriete plaats in het huis bevindt zich ter rechterzijde van de ouderlijke sponde, om precies te zijn: in S. kledingkast.


De kast heeft een lampje dat vanzelf aan gaat als je de deur open trekt (wij leven inderdaad een luxueus jetset leven, dat mag u best weten). Het is dus enorm geestig, om, als je zelf in de kast zit, de deur eindeloos open en dicht te duwen. 

Baby cave

Ook ik heb een stukje huis afgebakend, al mag ik het hier niet oranje, dan wel blauw of paars verven. Maar ik kan er wel blauwe mandjes en kleurige schaaltjes met Nuttige Zaken (sleutels, munten, deurstoppers in oranje, geel en paars, paperclips en tissues) neerzetten en decoreren met glossy tijdschriften en een roze telefoon. Ha.

Woman cave

Nee, niet de keuken. Foei.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen