vrijdag 3 februari 2012

Project Aziatisch Eten: Carrot Cake!

De Singaporezen eten carrot cake als ontbijt. Jum, dacht ik toen ik dat las. Maar niet zo jum toen ik het een keer bestelde:


Dit is white carrot cake. Er is ook black carrot cake: die ziet er hetzelfde uit, maar is, zoals de naam al suggereert, zwart. Carrot cake of chai tow kway maak je door van koolraap en rijstmeel een koek te bakken, die in stukjes te snijden, in een eimengsel te dopen en vervolgens te frituren. De zwarte variant (char kway) dankt zijn kleur aan het toevoegen van zoete sojasaus.

Dit is niet het gerecht dat ik heb gemaakt.

Het was Chinees Nieuwjaar, lokaal het traditionele moment om bonussen te vergeven. Onze Sara hadden we al een rood envelopje met inhoud toegestopt, maar we prakkizeerden nog over de receptie. Ook een envelopje? Nee, zeiden S. en zijn collega's. Niks dan? Nee, zei mijn geweten. Ik klets regelmatig met ze, en ze helpen me met allerlei kleine dingen, zoals het sjouwen van boodschappen, het printen van vliegtickets en het vergaren van informatie die het dagelijks leven makkelijker maakt (zoals dat de supermarkten tijdens Chinees Nieuwjaar dicht zijn. Shock. Dichte winkels. In Singapore. Nog niet eerder meegemaakt). Dus ik vond wel dat we ze iets moesten geven.

Dat werd dus een carrot cake. Maar dan de variant die multi-talent E. met haar vaardige handen bijna de vitrine van de Hema in bakte - hij strandde in de halve finale. In plaats haar versiering met marsepeinen wortels te kopieren, besloot ik de hele taart oranje te verven met waterglazuur.



Vervolgens ontdekte S. op eerste Nieuwjaarsdag dat de collega waar we tweede Nieuwjaarsdag zouden gaan barbecuen jarig was. Cadeautje mee - maar de winkels waren dicht. Gelukkig had ik ruim ingredienten ingeslagen. Ik bakte dus een tweede carrot cake. (Tot grote vreugde van de vriendin van de jarige Job, wiens muffins waren mislukt en die zich bij gebrek aan supermarkt de haren uit het hoofd trok - wij zijn niet meer gewend aan zulke primitieve omstandigheden.)






Toen sms-te mooie mama N. Zij was net terug uit Vietnam, waar ze de as van haar moeder aan een tempel had toevertrouwd. Of we misschien even langs wilden komen? Naar een treurig huishouden vertrek je niet met lege handen - dus schoof ik de bakvorm voor de derde keer de oven in. Maar oranje leek me niet zo'n geschikte kleur, dus gebruikte ik de mascarpone-vulling als versiering. Ook lekker.



Het recept geef ik niet, want dat is niet van mij - wie de naam van de Baksel Queen wil weten om haar gepaste eer te brengen en de geheime ingredientenlijst te ontfutselen, kan hieronder reageren!

2 opmerkingen:

  1. Oja! Dat recept moet ik E nog even ontfutselen!! Ik neem vanavond het toetje mee naar een etentje bij collega T (hihi, ik vind het leuk, die letters :)) dus ik moet eigenlijk nog even "aan de bak"!
    Ziet er heerlijk uit!!
    Gr, Rens

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Haha E. is onder de indruk van de bakkunsten van K. in S.
    E. is vanavond lui en gaat gewoon yogurt serveren als toetje.
    En E. moet je ietwat teleurstellen: vliegticket naar A. niet via S, maar rechtstreeks naar S met korte landing op A. maar dan A als hoofdstad van V.A.E. :) groet van E. die hoognodig naar L. moet om dan naar G. te rijden alwaar mijn buren komen eten en ik nog moet stofzuigen en afwassen. X!

    BeantwoordenVerwijderen