vrijdag 6 januari 2012

Project Eet Aziatisch: Brood!

(Ik tik dit schaars gekleed, aangezien u mij halverwege het verwisselen van mijn dagelijkse kloffie voor een badpak treft. Ik ging namelijk met E. in het zwembad springen. Maar een stierlijk vervelende E. klaarde dusdanig op bij het zien van haar bed en wees daar zo gebiedend naar, dat ik haar - vervuld van moederlijke twijfels, want dit is niet Hoe Het Werkt - over de rand kieperde en toedekte. Waarop zij mij met een vrolijke glimlach de kamer uit wuifde. En in slaap viel. Ach, hoe anders was het gisteravond toen zowel S. als ik haar keer op keer als Klaas Vaak zachte zoete handjes zand hebben toegeworpen in de vorm van liedjes, fluitconcertjes, knuffeltjes en aaitjes, alleen om vijf minuutjes later door een hysterische schreeuw weer haar kamertje in gesommeerd te worden!)

Wij waren dus in Cambodja de afgelopen twee weken. Dat is een fantastisch land dat gebukt gaat onder de verschrikkelijke erfenis van de Rode Khmer. Afhankelijk van de schattingen is een zevende tot een kwart van de bevolking overleden in de vijf jaar dat Pol Pot regeerde en dan laat ik de slachtoffers van de Indochinese en Vietnamoorlogen - kerstbombardementen in Cambodja! - nog buiten beschouwing. Het was niet eens genocide, want daarvoor moordde het regime te lukraak om zich heen. Wij weten dat omdat we daar nu boeken over lezen. Ik worstel me door When the war was over van Elizabeth Becker, S. vordert gestaag in Pol Pots little red book van Henri Locard*. Dat hadden we beter vantevoren kunnen doen, maar toen wisten we nog niet dat we deze boeken gingen kopen.

Maar de Rode Khmer heeft niet in zijn eentje de economie van Cambodja vernietigd, het vertrouwen van het volk uiteen gereten en de eigen cultuur verbrand om plaats te maken voor een ideale wereld! Nee! Ook de Vietnamezen, de Chinezen en de Fransen hebben hun steentje bijgedragen. Die laatste hebben de Cambodjanen naast kennis van de Europese geschiedenis, Europese politieke systemen, Europese revoluties en de witte wondere wereld van sneeuw ook de kunst van het brood bakken bijgebracht. In de discussie over de Grotere Consequenties van Kolonialisme wil ik me niet mengen, maar zo'n zestig jaar na de beeindiging van de Franse bezetting werd ik van de achtergebleven broodkunst wel heel blij.

Cambodjanen bakken niet alleen croissants en stokbroden, die oude moedertjes aan het eind van de middag uit grote manden op straat uitventen, maar ook gewoon wit brood, volkorenbrood, kleine broodjes, grote broodjes en dat allemaal zonder broodbakmachine! Al dat brood vulde een leegte in ons leven (nou ja - in mijn maag dan toch). Dus nadat de tassen thuis waren uitgepakt en ik weer kon slikken zonder zielige pijnscheuten door mijn hele schedel, heb ik Een Brood Gebakken.

Dit is het meest op Nederlands brood gelijkende brood** dat wij in Singapore konden vinden - Gardenia wholemeal, best te pruimen hoor, daar niet van... Maar zoals altijd met Brits/Amerikaans brood: het is gemaakt om geroosterd te worden.

Dat brood is mislukt. Er waren wat kleine dingetjes die niet in het recept stonden, maar die toch vrij essentieel bleken toen ik er Youtube eens op na sloeg. Zo is water en gist niet voldoende, maar moet er suiker bij. En ook kun je het zout beter tot een latere fase bewaren, aangezien dat het enthousiasme van de gist weer enorm tempert. En dat wachten tot je brood hol klinkt bij kloppen bleek ook best zinvol, aangezien mijn brood van binnen nog uit half-rauw deeg bleek te bestaan.

Maar gelukkig had ik zowel de gist als het volkorenmeel in grote hoeveelheid in geslagen (te weten: 2,5 kilo meel, 150 gram gist), dus ik kon nog even vooruit. En gisteravond heb ik een brood gebakken dat in de verte aan een Echt Brood doet denken. Applaus voor mijzelf!




Natuurlijk was het handiger geweest als ik het brood op de juiste zijde van het bakpapier had gelegd, maar E. was aan het gillen en ik had zojuist het topje van mijn wijsvinger aan de bakplaat verbrand (dat is nieuw, meestal verbrand ik de binnenkant van mijn pols aan bakplaten en nu ik die pols zo inspecteer realiseer ik me dat die littekens alweer redelijk verdwenen zijn en het dus inderdaad tijd werd voor een nieuwe baktatoeage), dus ik was er niet helemaal bij met mijn gedachten. Nu moeten we voor elk sneetje eventjes het papier van de onderste korst afpulken - geen moeite toch voor dikke snee vers zelfgemaakt brood?




S. heeft overigens nog geen hap van dit brood gehad. Het was gisteravond om half tien klaar, net voor we naar bed gingen en S. had zijn tanden al gepoetst. Hij is typisch in die dingen. Ik kon mezelf bedwingen tot kwart over elf vanmorgen (brave ik! Nog meer applaus voor mijzelf!).


Op de ene boterham zit honing, als ode aan de Britten, op de andere kaya, voor de Singaporezen. Kaya is likkebaardend lekkere jam van eieren, pandan en kokosnoot, en ik ben vast van plan ook dit zelf eens inelkaar te gaan draaien, want dan is het vast nog veel beter dan uit een potje. (Hum. Er zijn mensen voor wie dit soort uitspraken opgaan. Ik hoor daar niet bij.) Vanmiddag had ik twee boterhammen met cashewkaas ("cashew butter", ik kan er ook niks aan doen) en smeerkaas ("smeercashew" dan?). Ook goed te pruimen.

Mijn brood is absoluut beter dan dat van de supermarkt (al steek ik mijn hand er niet voor in de rooster of het acceptabele toast wordt). Maar aan dat Cambodjaanse voor mijn ontbijt vers gebakken witbrood met zes verschillende potjes jam in aardewerken potjes op bijpassend aardewerken dienblaadje met sneeuwwitte servetten en houten lepeltjes... Nee, daar kan het niet aan tippen.


* Het boekje bevat de slogans van "Angka", de communistische partij, maar ook de context, met af en toe verbluffende anecdotes. Zo meldden de Chinese communistische adviseurs bij thuiskomst toch enige zorgen over het Cambodjaanse regime, aangezien Pol Pot van hen had gevraagd om 13- tot 16-jarigen op te leiden tot tankcommandant. Dat hadden ze geweigerd.
** De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen: ook Singapore kent een club van ambachtelijke Vlaamsch Broodhuys-achtige bakkers en die bakken lekker (en duur) brood.

6 opmerkingen:

  1. Typisch. Frans brood is hier niet achtergebleven, afgezien dan van de alomaanwezige croissant. Maar dat gaat op den duur ook vervelen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Er bestaat hier een baksel dat "wassant" vaak gevolgd door "(croissant)". In feite is het een soort klef brioche broodje in de vorm van een platgeslagen croissant gevuld met chocoladepasta. Het is een uitvinding van de lokale Japanse bakkerij Provence, en als ik iets geleerd heb, dan is het wel dat het eten van Japans brood geen kwestie van minimalistisch genot is, maar een uiting van dat andere bekende Japanse gebruik: kamikaze by taste. Brrr.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Misschien een broodbakmachine aanschaffen? Dan gooi je alles in het apparaat en de volgende ochtend word je wakker van de geur van versgebakken brood... Ok, ik geef toe, wel een beetje valsspelen. Maar wel makkelijk!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik ben het Liesbeth eens, een bakmachine is wel heel handig, ik bak er zelf ook iedere week een keurig brood in en het mislukt bijna nooit. Ook erg lekker vind ik een Iers soda brood dat niet hoeft te rijzen, maar heb je karnemelk of liever buttermilk, (misschien yoghurt) in Singapore. Met het bakken van gewoon brood ben ik nooit erg succesvol geweest. Ik zal je nog een recept mailen dat niet mislukt beweerd de maakster! daag

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ja, een broodbakmachine is absoluut handig - maar ik heb een gekke aversie jegens huishoudelijke apparaten. De bij het apartement geleverde rice cooker, die in wezen hetzelfde doet voor rijst als een broodbakmachine voor brood, je zet 'm 's ochtends aan en 's avonds heb je verse gare rijst, heb ik ook nog niet durven gebruiken. Een goed voornemen dus!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Op naar het zuurdesem brood!Je bewaard een beetje gegist deeg en gebruikt dat om je nieuwe brood mee te kneden! Je hoeft dan geen gist meer te gebruiken en krijgt een brood zoals je het ons op de foto toont! Wel alleen bruin brood denk ik.Het is ook heel erg gezond, in Duitsland is het veel in gebruik!
    Ook in een warm klimaat gaat het prima, want in Ethiopie bakten de duitsers het altijd voor ons!
    Je bewaard het in een kopje zonder deksel, onder een doekje!
    Ik heb er wel recepten van, mail ik je wel als je dat wil!
    Thiel

    BeantwoordenVerwijderen