maandag 5 december 2011

Moeders maakt een slaapzak

Status idioot triathlonplan: yoga leidt ook tot spierpijn. En die zogenaamd ontspannende downward facing dog-pose is pokke-zwaar. (Terwijl deze pose verhoudingsgewijs eigenlijk best meeviel - maar ik zal hem wel niet helemaal goed hebben gedaan. Of mijn zwaartepunt ligt gewoon handiger. Feit is dat mijn kont minstens tweemaal zo ver uitstak vanaf mijn middel dan die van elke willekeurige andere aanwezige vrouw.) Maar het is wel waar wat Scandi-mama J. zei: na die bloedhete yogastudio voelt de Singaporese temperatuur lekker aangenaam, als een zachte Franse zomeravond. Op zondag vierden we Sinterklaas en heb ik de hele dag gebakken (tenminste, tot we dus Sinterklaas gingen vieren). Al het goede werk van de afgelopen week weggeworpen in een orgie van zelfgebakken pepernoten, zelfgebakken gevuld speculaas (met zelfgemaakt marsepein) en niet-zelfgebakken chocolade pepernoten. Er was ook nog quiche en helemaal-niet-spicy pasta. S.' Singaporese collega C. had er "maar een paar chillitjes" doorheen gedaan.

Verse mama-Friezin S. vroeg er al naar: hoe zit het nu met die slaapzak voor E.? Die is af. Jawel. Kijk maar:


E. in haar nieuwe slaapzak. E. slaapt er heel goed in, wij vermoeden omdat ze niet meer opgepropt in haar eigenlijk-te-kleine Hemapakje zit.

Ik heb deze slaapzak met de hand in elkaar gezet, op basis van de slaapzak die oma F. tot onze grote vreugde in de Singaporese brievenbus had laten deponeren (mensen: wij ontvangen post! Zelfs de Sint heeft ons huis weten te vinden met niet één maar TWEE gedichten waarin op glorieuze wijze wordt gerijmd op "Singapore"). Dit is het origineel:


Al doende heb ik een aantal lessen geleerd. Zo loont het de moeite om een patroon te tekenen op papier, dat uit te knippen en vervolgens op de stof te spelden. Het dwingt je ertoe over je project na te denken. Zo knipte ik tweemaal exact hetzelfde pand uit, en knipte het voorpand vervolgens doormidden. Als gevolg daarvan, zoals jullie hieronder kunnen zien, kwam ik stof tekort om de rits aan vast te hechten. Een tweede voordeel van een uitgemeten en -geknipt patroon is dat vermoedelijk de armgaten dan even groot zouden zijn geweest.


Mijn arm past tot boven de elleboog in het kleinste van de twee armgaten, terwijl E.'s hoofd niet door het grootste armgat past, dus ze kan er zonder zorgen in slapen. En daar gaat het natuurlijk om.

Nu ik handmatig alle randjes heb gezoomd (dus ook alle extra, speciaal door mij gecreëerde randjes omdat ik zo nodig twee extra repen stof moest gebruiken om daar een rits aan vast te maken) begrijp ik pas echt wat een bevrijding de komst van de naaimachine moet zijn geweest. Ik bedoel, ik gebruikte niet alleen twee keer zoveel garen voor die heen-en-weer-springende zoomsteek, ik had er ook twee keer zoveel tijd voor nodig. Tenminste, als ik niet per ongeluk de verkeerde stukken stof aan het zomen was. Bij naaien moet je juist buiten de lijntjes naaien.


Ook heb ik geleerd om vantevoren een kleur garen te kiezen en dan te zorgen dat je daar véél van in huis hebt. (Dat stuk dat niet gezoomd lijkt, is gezoomd met geel.)

Toen ik zelf dacht dat ik klaar was, bleek dat de neklijn in mijn versie nogal schuurde langs E.'s poezelige nekje. En hoewel ik echt heel erg mijn best deed, lukte het me niet haar grote blauwe au-mama-ogen te negeren. (Ze is een kleine manipulatieve smiecht.) Dus heb ik met grote, woeste halen nog wat extra stukjes stof langs de ritsrand gezet.



Na vier weken verwoed naaien is de slaapzak dan officieel af. En ze kan er nog in groeien. Ik heb met enig enthousiasme mijn voortgang gedocumenteerd, dus voor geïnteresseerden heb ik ook een steek-voor-steek-serie van wat er gebeurt als naald, draad, stof en schaar een totaal gebrek aan zelfinzicht tegenkomen.


De volgende kan alleen maar beter, toch? Alles ligt al klaar. Zoals Lambik altijd zei: "Een ezel stoot zich geen tweemaal aan dezelfde steen en ik moet toch bewijzen dat ik geen ezel ben."


3 opmerkingen:

  1. wow! Impressive! Lach niet, maar ik ga mij creatief uitleven met strijkvelours. Met dat spul kan je figuurtjes uitknippen en die vervolgens op saaie witte rompertjes of slabbetjes strijken. Leek me do-able voor mij... Naaien is nog een brug te ver!
    Gr. Susan

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Geweldig wat een prachtige slaapzak!Liefs Fien

    BeantwoordenVerwijderen
  3. @Susan: Dat strijkvelours klinkt echt goed, want al dat babyspul is wel generiek (tenminste, als je niet heel duur spul koopt). Tja, op het gebied van handenarbeid lijd ik gewoon aan chronische zelfoverschatting. Ik denk altijd dat ik dat toch moet kunnen... Maar ach, ik heb er ook plezier in. Het is heerlijk als je de rust hebt om dat soort klusjes aan te pakken! Dan is het zwangerschapsverlof echt een hele fijne tijd.
    @Fien: dank je wel, ik was er zelf ook wel content mee. En meisje slaapt er al de hele week erg goed in! (Of komt dat door haar volle broccoli-quiche-buik?)

    BeantwoordenVerwijderen