dinsdag 29 november 2011

Mani-pedi: vaders aan de koffie, moeders aan de manicure

Status idioot triathlonplan: ondanks tegenwerpingen van S. ("Je moet je nagels minimaal drie uur rust gunnen") toch gaan zwemmen. Hoestend en proestend 600 meter volbracht waarvan de helft in borstcrawl. Ik wou nog gaan hardlopen, maar dat was gezien mijn energieniveau van de rest van de dag, toch een tikkeltje te ambitieus. Ja, ik weet het, dat is geen goed voorteken voor een triathlon, waarbij je drie verschillende soorten sport achter elkaar doet. Het goede nieuws is dat een ieniemienie triathlon slechts 250 meter zwemmen telt en ik al 50 meter meer in borstcrawl kan afleggen dan dat. Hoera!

We gingen naar de Botanic Gardens om daar de Evolution Walk te doen. (Dat is heel cool: de tuinlui hebben de staat van de aarde van heul lang geleden tot nu nagemaakt, dus het pad begint tussen stenen en viezige poeltjes en loopt dan via mossen, varens en versteende bomen naar het huidige regenwoud.) En we dachten dat het leuk zou zijn om dat met de metro te doen, aangezien er net een nieuw station is geopend aan de rand van de Botanic Gardens.

We hadden beter even kunnen checken hoe we daar dan precies moesten komen. Vier metro's en anderhalf uur later stonden we bij de poort van de Botanic Gardens, toen vanaf de overkant van de straat de geur van een Italiaanse traiteur naar ons toedreef. We hadden inmiddels ook honger.

E. had het wel een beetje gezien met de metro en het overstappen en was inmiddels in slaap gevallen. S. had een capucchino besteld en een krantje gekocht. Zijn oog viel op de nabijgelegen nail bar en er ging een lichtje bij hem branden. "Waarom laat jij je nagels niet eens doen?" vroeg hij onschuldig, terwijl zijn hand naar de krant kroop. "Kijk, ze hebben een aanbieding voor first timers."

Ik moest even een rondje gaan lopen om hierover na te denken. Ik had namelijk net die morgen mijn nagels bijgewerkt (dat betekent: bijten en scheuren totdat ze weer een acceptabele lengte hebben). Bovendien heb ik af en aan last van zwemmerseczeem en hoewel ik het huidige stadium "af" vind, wil dat niet zeggen dat het weg is. In mijn hoofd vormden zich beelden van gruwelende gezichten boven mijn bestofte pootjes.

In praktijk - want S. wilde echt heel graag koffie drinken en een krantje lezen op een terrasje onder de palmbomen zonder de storende aanwezigheid van de vrouw-van-zijn-dromen - blijk je die gruwelende gezichten niet te kunnen zien omdat ze mondkapjes dragen. Hygiënisch, legde het meisje uit. Marketingtechnisch slim, denk ik (of zouden ze zo bang zijn voor huidschilfers in hun mond? Nu ik het zo optik, klinkt dat ook eigenlijk heel goor).

"You wait two three weeks then come back when nails longer yes?" instrueerde het glimlachende meisje mij tijdens het boenen, vijlen, schuren, masseren, oliën, knippen van nagels en nagelriemen en lakken met onderlaag, kleurlagen één en twee en het aanbrengen van de beschermende coating. "You wear closed shoes a lot? Or just sweaty feet?" informeerde het andere, serieuze meisje, dat zich bezig hield met mijn voeten. De schilfers vlogen in het rond. Zij deed haar mondkapje niet af, ook niet om tegen mij te praten.

De nail bar was een gekke mengeling van zwart industrieel plafond, grof wit-gestucte muren, strak Ikea-meubilair en design-kranen en kommen om de voeten in te plaatsen. Licht- en donkerblauwe handdoeken lagen uitgestald op hetzelfde Ikea-keukenbarretje dat ons keukentje siert. Een regenboog van nagellakflesjes glom onder een vakkundig geplaatst Ikea-spotje. "Kies een kleur", instrueerde lachebekje-zonder-mondkapje terwijl ze een bamboestoommandje op mijn schoot dumpte met veertienhonderd verschillende kleurstalen. "Ik ben zo terug."


Vandaag ben ik met partygirl-turned-mama Nana naar Ion geweest om nieuwe schoenen te kopen. En misschien moet ik mijn armen ook maar gaan scheren.

(Oordeel: Die pedicure vind ik wel wat. Die manicure leidt me voornamelijk af tijdens koken, tikken en andere nuttige zaken. Hoewel het feit dat S. de rest van de middag poepluiers heeft verschoond - "dat kan ik niet doen, dat bijt de lak eraf want de coating is nog niet droog" - wel weer een puntje in het voordeel van een manicure is. Hee, zijn er meer ervaringsdeskundigen in de zaal? Wat vinden jullie?)

2 opmerkingen:

  1. ik werk ook graag zo nu en dan mijn teennagels bij. de laatste keer was vorig jaar met kerst, vlak voordat jullie op bezoek kwamen (opa wilde er netjes uitzien)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hmm, wil opa dan misschien een paar sokken van Sinterklaas ontvangen? :-)

    BeantwoordenVerwijderen