zaterdag 12 november 2011

Logeerkamer

Status idioot triathlonplan: Vandaag heb ik wat te melden! Ik heb een proefles pilates - cardio-pilates naar gaandeweg bleek - gedaan. En daarna een rondje rond de rivier gesjokt. Mijn eerste keer buiten hardlopen! Belangrijk voor de volgende keer: grote kan water klaar zetten. En zorgen dat de wasmachine meteen kan gaan draaien. Ik ga toch maar geen lid worden van de sportschool - toen ik bij één oefening meldde dat ik het in mijn rug voelde, kreeg ik geen alternatieve methode om de oefening uit te voeren, maar moest ik het juist nog zwaarder maken. (Rug = niet goed bij Pilates, daar draait het om buikspieren.) Maar nu moet ik dus twee keer per dag langs de balie en het teleurgestelde gezicht van het vast op commissie werkende ledenwervende meisje van die sportschool lopen om E. te brengen en te halen van het kdv... Uit zelfbescherming had ik mijn portemonnee maar thuis gelaten, want mijn schuldgevoel had me zomaar een abonnement aan kunnen smeren. Ik ga nu op zoek naar een yogastudio, denk ik. Iemand tips?

Wij vinden het leuk als mensen langs komen. Daar hebben we ook voorzieningen voor aangelegd. Dit is onze logeerkamer (en wat hangt daar te pronken, broer W.?):


Ik hoor jullie denken: wat een gezellige kamer! Ik zou er zo een babietje laten slapen! Dat dachten wij ook. Dus dit is E.'s kamer (kijk, zus F., wat daar hangt te pronken!):


"What is the meaning of the leaves?" vroeg één van de babysitters (vijftig plus, oma, etnisch Chinees) ons nadat ze haar bril op het puntje van haar neus had weten te balanceren. "It's religious", antwoordde S. "Please refrain from touching them." De babysitter keek geïmponeerd. "Rebirth?" vroeg ze nog. S. keek ernstig: "It's a very old tradition. To protect the newborn from evil outsiders." Hij keek de kleine, zwartharige vrouw doordringend aan. De babysitter knikte beduusd.

We vonden de tak bij thuiskomst tussen de wielen van de kinderwagen na onze wandeling door Mount Faber Park.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen