dinsdag 22 november 2011

Dingen die anders zijn

Status idioot triathlonplan: mijn enthousiasme heb ik voort weten te zetten na terugkomst in Singapore, dat wil zeggen, ik heb weer een klein rondje rivier gesjokt. Jawel. In een héél klein broekje (de rest was vies) maar dat maakt in Singapore niet uit, want alle vrouwen lopen hier in héle kleine broekjes. Zodra ik daar foto's van heb durven maken, komt er een blog over de kledij van de Singapore-vrouw - en de reden waarom ze desondanks toch niet sexy is. Yoga weer opgepakt. Toch wel fijn.

Dingen die in Nederland nooit zouden gebeuren:

- dat de vrouw achter mij in de rij bij de kassa van de supermarkt aan haar helper uitlegt welk merk pasta ("Barilla vinden we lekker, ook voor de saus") en wat voor thee ("Tisane is altijd goed als je die kunt vinden") die voortaan moet kopen, terwijl dat meisje op zo'n manier het pakje bestudeert dat ik vermoed dat ze niet kan lezen.

- dat ik om half twee 's middags een metrohalte binnenloop en de vloer is bedekt met tukkende bouwvakkers tijdens de schaft.

- dat ik met E. in de kinderwagen de metro binnenstap en een meisje opstaat om mij haar plaats aan te bieden, want ik ben een moeder met kind (maar ik hoef dat kind niet te dragen en heb dus ook niet meer recht op die stoel dan zij).

- dat ik buiten ga zwemmen maar binnen ga hardlopen.

- dat de taxichauffeur onderweg aan mij vraagt: "Okay, dus je wilt naar Zus-en-Zo Straat. Waar is die dan? Oh, je bent er nog nooit geweest? Waar is het in de buurt? En welk adres moet je hebben? Dat adres ken ik niet. Weet je welk gebouw? In de buurt van welk gebouw? Ja, zo wordt het wel lastig hoor." En bij aankomst bij het restaurant: "Lucky you, dat je het ineens zag liggen! Anders waren we uren op zoek geweest!" Wat precies was wat één van mijn disgenoten over kwam.

- dat een man met een roze Longchamp-tas rondloopt - al had hij het excuus dat hij een vrouw bij zich had die hun kind droeg. De Japanse zakenman die ik in onze lobby zag met een stemmig grijs exemplaar onder zijn arm, had dat excuus niet.

- dat een stralende glimlach uitbreekt op het gezicht van het voltallige personeel wanneer ik hun etablissement met E. betreedt op om het even welk tijdstip van de dag. En dat gasten aan aanpalende tafeltjes naar haar gaan zitten koeren (behalve natuurlijk als dat toevallig ook Nederlanders zijn).

Dingen die in Singapore nooit zouden gebeuren:

- dat je met een paar mensen een broodje of iets anders te eten haalt en dan gezellig op een stoepje gaat lunchen om van het weer te genieten. Ik zie nooit mensen op straat eten.

- dat de forensen bij de metro wachten tot ik ben uitgestapt voordat zij aanstalten maken om in te stappen (dat is die kiasu-houding, ondanks dat er elke paar minuten een trein voorbij komt).

- dat je een eenzame portemonnee of sleutelbos van een stoel of tafel raapt om die aan de eigenaar terug te geven. Die persoonlijke eigendommen heeft de eigenaar daar bewust neer gelegd om een plekje te reserveren terwijl hij/zij elders in het hawkers' centre bij een stalletje eten aan het halen is.

- dat je in de buitenlucht komt tijdens het winkelen. Het is hier een sport om zo min mogelijk buiten te komen.

- dat je je door diezelfde buitenlucht laat weerhouden om te gaan hardlopen/fietsen/zwemmen. Ik heb in alle weersomstandigheden mensen hard aan de sport gezien, met flesjes water of paraplu in de hand.

Dingen die hetzelfde zijn:

- het is niet verstandig om het huis te verlaten zonder paraplu.


Gratuit plaatje van E.: Ze speelt met de treintjes in Royce's gym. Dat is geen gymzaal, zoals ik dacht, maar de Singaporese indoor-variant van een speeltuin. Een outdoor-variant is er niet. Wij zijn nu lid en mogen dus anderhalf uur spelen voor het luttele bedrag van 15 Sing dollar (8,6 euro) per keer. Kinderboerderijen zijn er ook niet. Wel heel veel loslopende gekko's, vlinders en vogels.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen